گروه بندی ساختمان‌ها

گروه‌بندی ساختمان‌ها می‌تواند بر اساس معیارهای مختلفی انجام شود. برخی از رایج‌ترین روش‌های گروه‌بندی عبارتند از:

گروه بندی ساختمان ها بر اساس تعداد طبقات و نحوه قرارگیری بر روی زمین:

ساختمان‌های یک و دو طبقه: این گروه شامل ساختمان‌های مسکونی کوچک، ویلاها، و برخی ساختمان‌های تجاری کوچک است.

ساختمان‌های سه و چهار طبقه: این گروه معمولاً شامل آپارتمان‌های مسکونی و برخی ساختمان‌های اداری است.

ساختمان‌های بیش از چهار طبقه تا ارتفاع ۲۳ متر: این گروه شامل ساختمان‌های بلندتر با کاربری‌های مختلف مانند مسکونی، اداری، و تجاری است.

ساختمان‌های بلند (با ارتفاع بیش از ۲۳ متر): این گروه شامل برج‌ها و ساختمان‌های بسیار بلند با کاربری‌های متنوع است.

ساختمان های ردیفی و متصل: این ساختمان ها به هم متصل هستند.

ساختمان های مجزا و منفصل: این ساختمان ها مستقل هستند.

ساختمان های ترکیبی با الگوی حیاط مرکزی: این ساختمان ها دارای حیاط مرکزی هستند.

گروه بندی ساختمان ها بر اساس نوع تصرف (کاربری):

مسکونی: شامل خانه‌ها، آپارتمان‌ها، خوابگاه‌ها، و غیره.

تجاری: شامل فروشگاه‌ها، مراکز خرید، دفاتر، و غیره.

اداری: شامل ساختمان‌های اداری دولتی و خصوصی.

آموزشی: شامل مدارس، دانشگاه‌ها، و مراکز آموزشی.

درمانی: شامل بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، و مراکز بهداشتی.

صنعتی: شامل کارخانه‌ها، انبارها، و کارگاه‌ها.

مذهبی: شامل مساجد، کلیساها، و معابد.

تفریحی: شامل سینماها، تئاترها، و سالن‌های ورزشی.

گروه بندی ساختمان ها بر اساس میزان خطرپذیری:

ساختمان‌های با خطرپذیری بسیار زیاد: شامل ساختمان‌هایی که در صورت وقوع حادثه، خسارات جانی و مالی زیادی به بار می‌آورند، مانند ساختمان‌های حاوی مواد خطرناک.

ساختمان‌های با خطرپذیری زیاد: شامل ساختمان‌هایی که در صورت وقوع حادثه، خسارات قابل توجهی به بار می‌آورند، مانند بیمارستان‌ها و مراکز آموزشی.

ساختمان‌های با خطرپذیری متوسط: شامل ساختمان‌هایی که در صورت وقوع حادثه، خسارات متوسطی به بار می‌آورند، مانند ساختمان‌های مسکونی و اداری.

ساختمان‌های با خطرپذیری کم: شامل ساختمان‌هایی که در صورت وقوع حادثه، خسارات کمی به بار می‌آورند، مانند انبارها و ساختمان‌های صنعتی سبک.

گروه بندی ساختمان ها بر اساس تردد جمعیت:

ساختمان هایی با تردد و ترافیک سبک: مانند انبارها، بناهای مخاطره ‌آمیز و با کاربری صنعتی.

ساختمان هایی با تردد و ترافیک متوسط: شامل هتل ‌ها، ساختمان‌ های مسکونی و اداری و خوابگاه ‌ها می باشد.

ساختمان هایی با تردد سنگین و ترافیک بالا: مانند بیمارستان‌ ها، مراکز آموزشی، تربیتی، سینماها و سالن اجتماعات.

ساختمان هایی با ترافیک خاص: مانند ساختمان هایی با کاربری درمانی و مراقبتی، بازداشتگاه ها، کلینیک ها، درمانگاه ها.

گروه بندی ساختمان ها بر اساس نظام مهندسی:

گروه “الف”: ساختمان‌های با مقیاس کاربری محله (۱ تا ۲ طبقه) یا حداکثر زیربنای ۶۰۰ متر مربع.

گروه “ب”: ساختمان‌های با مقیاس کاربری ناحیه (۳ تا ۵ طبقه) یا حداکثر زیربنای ۲۰۰۰ متر مربع.

گروه “ج”: ساختمان‌های با مقیاس کاربری منطقه (۶ تا ۱۰ طبقه) یا حداکثر زیربنای ۵۰۰۰ متر مربع.

گروه “د”: ساختمان‌های با مقیاس کاربری شهر (بیش از ۱۰ طبقه) یا بیش از ۵۰۰۰ متر مربع.

این گروه‌بندی‌ها به منظور اعمال مقررات ساختمانی، ایمنی، و آتش‌نشانی، و همچنین تعیین صلاحیت مهندسان ناظر و طراح، انجام می‌شود.

گروه بندی ساختمان‌ها بر حسب اهمیت:

گروه ۱- ساختمان‌های با اهمیت خیلی زیاد:

الف- ساختمان‌های ضروری، مانند بیمارستان‌ها، مراکز آتش‌نشانی، مراکز و تاسیسات آبرسانی، مراکز کمک‌رسانی، تاسیسات نظامی و انتظامی و … .

ب: ساختمان‌های خطرزا، مانند کارخانه تولید‌کننده مواد شیمیایی خاص.

گروه ۲- ساختمان‌های با اهمیت زیاد:

الف- ساختمان‌هایی که خرابی آنها موجب تلفات زیاد می‌شود، مانند مدارس و مساجد.

ب- ساختمان‌هایی که خرابی آنها سلب از دست رفتن ثروت ملی می‌گردد، مانند موزه پ کتابخانه.

پ- ساختمان‌ها و تاسیسات صنعتی که خرابی آنها موجب آلودگی محیط زیست و یا آتش سوزی وسیع می‌شود، مانند پالایشگاه و انبار سوخت.

گروه ۳- ساختمان‌های با اهمیت متوسط، مانند ساختمان‌های مسکونی و اداری و تجاری و ….

گروه ۴- ساختمان‌های با اهمیت کم، مانند انبارهای کشاورزی و سالن‌های نگهداری دام

همچنین طبق آیین نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان