معماری منظر

طراحی فضای سبز یا طراحی منظر به نوعی از سطوح کاربری زمین، حیاط ، باغ ، ویلا و مجتمع های مسکونی و… گفته می شود که باانواع گلها و گیاهان با اصول فنی و در نظر گرفتن شرایط اقلیمی و جغرافیایی محیط مورد نظر پوشانده شده است.

این طراحی در واقع هم نیازهای طبیعی انسان مانند علاقه به طبیعت را پاسخگوست و هم باعث آرامش روانی، پاکسازی هوا و محیط و ایجاد فضایی مفرح و شاد می نماید.
بدین ترتیب، فعالیت کنونی معماری منظر همچنان ضمن اتکا وبهره مندی از سنت‌ها و تجربه‌های تمدن‌های کهن در پرداخت محیط و ساماندهی منظر، از تجربه‌ها و دانش نوین در حوزه‌های برنامه‌ریزی و طراحی، باغبانی، بوم‌شناسی، فناوری و مهندسی آب و خاک، تأسیسات زیرساخت، مواد و مصالح و غیره برای توسعه کیفی محیط زندگی انسان و نیز صیانت از منابع طبیعی و ارزش‌های فرهنگی بهره‌مند می‌شود.

با توجه به اهداف کنونی معماری منظر، بیشتر دیدگاه‌ها و رویکردها بر جنبه‌هایی تأکید دارند که در آن کلی نگری موج می‌زند؛ آنگونه که آسایش، سلامت و رفاه انسان با سلامت محیط طبیعی، بوم‌شناسی و اکوسیستم‌های حیاتی درگرو هم و یکپارچه فرض شده‌اند. دراین مورد البته تأکید بیشتر بر جنبه‌هایی است که نقش تعیین‌کننده بر مفاهیم پایداری دارند و تأثیر کلی نگری بر شناخت مسائل جزئی و تعدیل کاستی‌های موجود بسیار زیاد است.
با توجه به مطالب گفته شده و همچنین درک خصوصیات ویژه این رشته باعث شده تا معماران منظر در کنار درک مفاهیم عمیق در مورد خلق فضا، نیازمند آشنایی و به‌کارگیری طیف وسیعی از دانش‌های مرتبط با رفتار انسان، مفاهیم هنری و تاریخی مرتبط با فضاهای باز و طبیعی، دانش و علوم مرتبط با طبیعت و مؤلفه‌های طبیعی و نیز دانش مهندسی برای ساخت و مدیریت منظر باشند.